کد مطلب: 3139 تعداد بازدید: ۱۷۲۴

روز مباهله پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله

 

روز مباهله، روز پيروزي حق برباطل

روز بيست و چهارم ماه ذي الحجه سال دهم هجرت، روز مباهله پيامبر عظيم الشان اسلام حضرت محمد(ص)  با مسيحيان  است. در اين روز، عظمت  و شکوه اسلام  بر کساني که حاضر به پذيرش دين مبين اسلام نبودند، هويدا و آشکار شد.
منطقه تجران با 70 دهکده تابعه خود و در نقطه مررزي حجاز ويمن قرار گرفته است. در آغاز طلوع پر تشعشع اسلام، تنها نقطه مسيحي نشين حجاز  بود که مردم به دلايلي از بت پرستي  دست شسته و به آئين حضرت  مسيح(ع) روي آورده بودند.
پيامبر اکرم(ص)  در راستاي رسالت و ابلاغ پيام الهي و معرفي شريعت  اسلام، به بسياري از ممالک و کشورها نماينده  فرستاد. از جمله ممالکي که پيامبر گرامي(ص) به وسيله نامه، اقدام به ابلاغ شريعت اسلام کرد نقطه مسيحي نشين  نجران بود.
نامه ي پيامبر اسلام(ص) به مردم مسيحي نشين نجران و بزرگان آنان، حاوي چند مطلب مهم و اساسي بود.
-آغاز کلام به نام خداي ابراهيم و اسحاق و يعقوب و ستايش خديان آنان.
- دعوت نجراني ها به پرستش خداي سبحان به جاي پرستش بندگان
- پناه بردن به ولايت خدا
- پرداخت ماليات در صورت عدم دعوت به اسلام در قبال دفاع از جان و مال آنان 
هنگامي  که نامه پيامر(ص) به اسقف نجران رسيد دستور داد شوراي تشکيل و با آنان به مشورت پرداخت يکي از آنان که به عقل و درايت مشهور بود گفت: ما بارها از پيشوايان  خود شنيده ايم که روزي منصب نبوت از اسحاق به فرزندان و اسماعيل انتقال خواهد يافت و هيچ بعيد نيست که محمد(ص) از اولاد اسماعيل و همان پيامبر(ص) موعود باشد.
بنابراين نتيجه شور ومشورت  اين شد که گروهي را به عنوان هيات  نمايندگان نجران به مدينه  سفر و از نزديک با محمد(ص) تماس گرفته و دلايل نبوت او را بررسي کنند.
پيامبر اکرم(ص) در مذاکره با اعضاي هيات نجران در مدينه، مجددا آنان را به پرستش خداي يگانه دعوت کرد اما آنان بر ادعاي خود اصرار ورزيده و دليل الوهيت حضرت مسيح را تولد عيسي(ع) بدون واسطه پدري دانستند. در اين هنگام فرشته وحي نازل شد و آيه مبارکه 59 سوره آل عمران را در قلب پيامبر جاري ساخت: «به درستي که مثل عيسي نزد خداوند مانند آدم است که خدا او را از خاک آفريد.
در اين آيه خداوند با بيان شباهت تولد حضرت  عيسي(ع) و حضرت آدم (ع) را ياد آوري مي کند که آدم را با قدرت بي پايان خود بدون آنکه داراي  پدر و مادري باشد از خاک آفريد. و اگر نداشتن پدر گواه اين باشد که مسيح فرزند خداست پس حضرت آدم(ع) براي اين منصب شايسته تر است زيرا او نه پدر داشت و نه مادر، اما آنان با وجود نزول آيه شريفه قانع نشدند و خداوند به پيامبر خود دستور مباهله  داد تا حقيقت آشکار و دروغگو رسوا شود.
هنگامي که پيامبر اسلام موضوع مباهله را مطرح ساختند نمايندگان نجران از پيامبر درخواست مهلت کرده تا در اين کار انديشه نمايند و با بزرگان خود به مشورت بپردازند. نتيجه مشاوره آنان اين شد که به افراد خود گفتند: اگر مشاهده کرديد که محمد با سرو صداي جمعيت و جار و جنجال به مباهله آمد با او مباهله کنيد و نترسيد و اگر با نفرات محدودي  از نزديکان و فرزندان خردسالش به ميعادگاه آمد بدانيد او پيامبر خداست و از مباهله بپرهيزيد که خطرناک است.
در روز موعود پيامبر(ص) و نمايندگان نجران در محل مباهله رفتند. ناگهان نمايندگان نجران مشاهده کردند که پيامبر فرزندش حسين(ع) را در آغوش دارد و دست حسن(ع) را در دست گرفته و علي و زهرا به همراه او هستند و به آنها سفارش مي کند هر گاه من دعا کردم شما آمين بگوييد. هنگامي که نمايندگان مسيحي نجران اين صحنه را مشاهده کردند سخت به وحشت افتادند و از اين که پيامبر، عزيزترين و نزديکترين  کسان خود را به ميدان مباهله آورده دريافتند که او نسبت به ادعاي خود راسخ است. بنابراين از اقدام به مباهله با پيامبر خودداري کردند.
ابوحارث بزرگ گروه و داناترين  فرد آنان به محضر پيامبر شرفياب شدند و درخواست کرد که از مباهله با آنان درگذرد و با ايشان در قبال اخذ دو هزار صله در هرسال، سي نيزه و سي اسب در صورت وقوع جنگ عاريه دهد.
واقعه مباهله برگ زريني در تاريخ اسلام است و دو پيام بزرگ و مهم را براي آيندگان در تاريخ حيات بشر به ميراث جاويدان  مبدل ساخته است.
يکي از  آن دو پيام، اثبات صدق دعوت پيامبر اسلام(ص) به توحيد و يگانگي و شريعت اسلام است  که تا امروز صدق اين دعوت پايدار،  و در آينده اي بسيار نزديک جهانشمول خواهد شد و ديگري  سند عظمت اهل البيت(ع) و خاندان پيامبر(ص) است که نشان مي دهد ظلم و جور ظالمان تاريخ در طول 14 قرن گذشته ناپايدار  بوده و روزي فرا خواهد رسيد که ظالمان تاريخ در محکمه عدالت الهي به سزاي اعمالشان خواهند رسيد.
و آن روز، روز عظمت اهل البيت است و منتقم آنان خواهد آمد وحق آنان را از حلقوم ظالمان و مستکبران خواهد گرفت. انشاء الله.